موضوعات مقالات
  • تربت

    صحرا علومی طارمسری

    از آن روز هیچ‌کس خبر نداشت. آن روز که امام حسین (ع) وصیتش را به برادرش داد و خاک تربت را به ام‌سلمه. چشم‌های ام‌سلمه اما از همان روز به خاک تربت خیره مانده بود. «این تربت را نزد تربت جدم بگذار، وقتی که...»

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۲۷
    • بازدید: ۲۹۷۵
    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۲۵
    • بازدید: ۱۹۵۳
  • دلواپسی

    عطیه رحمانی

    خم شد. چیزی از زمین برداشت. باز خم شد. چیزی از زمین برداشت.
    دوباره و چندباره. نزدیک رفتم به پرسش. نگاه کرد به آتش‌های فراوان سپاه دشمن.
    فرمود: «فردا کودکانم در این بیابان، پی پناهی می‌دوند».

     

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۲۲
    • بازدید: ۱۳۹۲
  • سپاه پدر

    فاطمه نانی زاد

    هر روز فوج فوج مرد جنگی به لشگر مقابل افزوده می‌شد. بچه‌ها ترسیده بودند.
    - بابا پس کی لشگر تو می‌رسد؟
    - به زودی.

     

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۱۹
    • بازدید: ۱۳۵۵
  • بلندی

    محمد مبینی

    من از این بالا همه‌جا را می‌بینم. من از این‌جا، همه آدم‌ها و اسب‌ها را می‌بینم. چقدر آدم! ... چقدر اسب! ... من از این بالا حتی رودخانه‌ای می‌بینم. چقدر آب! کاش کسی جرعه‌ای آب به من بدهد...

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۱۲
    • بازدید: ۱۲۴۸
  • تقدیر

    مهدی نور محمد زاده

    قطرۀ اشکی از چشم‌های معلم چکید و روی صفحۀ نقاشی «رحیم» افتاد، درست روی بطری‌های آب معدنی که امدادگران هلال احمر بین کاروان اسرای کربلا پخش می‌کردند.

    طرح و رنگ بطری‌ها خراب شد و همۀ آب‌ها روی زمین ریخت!

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۰۹
    • بازدید: ۵۹۳
  • روضه

    مصطفی دولّو

    شب عاشورا،

    هیچ مجلس روضه‌ای نرفت.

    کنار گهوارۀ نوزادش نشست،

    تا صبح به او زل زد و اشک ریخت.

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۰۵
    • بازدید: ۱۰۱۱
  • حسرتی که به دل ماند و نماند

    نیلوفر مالک

    از بچگی آرزو داشت ظهر عاشورا، علامت را روی دوشش بگذارد و جلودار دسته باشد.
    همه می‌گفتند: «کوچکی، بزرگ که شدی بیا.» بزرگ شد، میان کسانی که داوطلب بودند علامت را بلند کنند، از همه لاغرتر بود.

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۱۰/۰۲
    • بازدید: ۹۷۰
  • اشک و عطش

    حمزه ولی‌پور

    پسرک همان‌طور که داشت زنجیر می‌زد، توی صف در هیئت عزاداری پیش می‌رفت که ناگهان باران شدیدی شروع به باریدن کرد. پس از چند لحظه با لحن کودکانه رو به آسمان کرد و با خود گفت: «خدایا گریه نکن. بچه‌ها دیگه تشنه نیستن».

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۰۹/۲۹
    • بازدید: ۱۴۵۳
  • حسرت

    ابراهیم باقری حمیدآبادی

    دشمن، دور تا دور او حلقه زده بود. خودش را از روی زمین کَند. دستانش، چند قدم آن طرف‌تر در نگاه آب، بال بال می‌زدند.

    به سختی نگاهی به خیمه‌ها انداخت، رویش را برگرداند. نیم نگاهی هم به فرات کرد: «اگر به سمت خیمه‌ها بروم، آب ندارم. اگر به سمت فرات، دست...»

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۴/۰۹/۲۷
    • بازدید: ۹۶۰
فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×
ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×