آغاز آن حرکت بی پایان

آغاز اعتراضات شدید امام حسین (ع) به جایی برمی‌گردد که معاویه پس از به شهادت رساندن امام حسن (ع) به صورت مخفی اقداماتی کرد که در مخالفت آشکار با صلح‌نامه بود. او یزید را به جانشینی خود معرفی کرد. در صورتی که هم مخالف صلح‌نامه امام حسن (ع) و هم مخالف سنت خلفای پیشین بود. اما معاویه بر این کار اهتمام بسیار ورزید و از اکثریت جامعه اسلامی برای یزید بیعت گرفت به استثنای امام حسین (ع) و برخی دیگر که مرگ او را فرا گرفت. یزید برای مشروعیت بحشی حکومت خود به دنبال بیعت گرفتن از امام بود و همین امر باعث شد ایشان را به شهادت برساند. در این پرونده به بررسی اقدامات معاویه، آغاز حرکت امام حسین (ع) و چرایی تحوالاتی پس از آن می پردازیم.

بررسی تاریخ برای یافتن حقیقت اتفاقات کوفه

مسلم بن عقیل نماینده امام حسین (ع) در کوفه بود. او مامور بود وضیعت این شهر را بررسی و برای امام حسین (ع) گزارش دهد. به دلیل نقل های تاریخی بسیار متفاوت از فضای کوفه و خفقان آن؛ اتفاقاتی که در کمتر 2 ماه اقامت مسلم در کوفه رخ داد بسیار مبهم می‌نماید و به معمایی بدل شده است که هریک از تاریخ‌دانان با اندیشه خود به تحلیل آن پرداخته اند. در این پرونده به گفته‌های تاریخ درباره این واقعه و تحلیل های تاریخ‌دانان می پردازیم تا شاید گوشه ای از معمای تنهایی مسلم در کوفه روشن گردد.

بررسی وضعیت مکه در ۴ ماه اقامت امام حسین (ع)

امام حسین (ع) به دلیل تهدید جانی یزید و امکان ترور از مدینه خارج و به سوی مکه رهسپار شدند ایشان در سوم شعبان سال 61 به مکه رسیدند. امام حسین (ع) به مدت 4 ماه در این شهر اقامت گزیدند و در 9 ذی الحجه از آن خارج شدند. در این 4 ماه ایشان به فعالیت‌های مختلفی دست زدند اما یزید حتی حاضر نبود در حرم امن الهی ضامن ایمنی امام حسین (ع) باشد و تلاش‌های بسیاری برای ترور ایشان کرد. در این پرونده تحولات مکه و فعالیت‌های معترضان به خلافت یزید، بررسی و تحلیل می شود.

مقایسه کوفه زمان حضرت علی (ع) و کوفه زمان امام حسین (ع)

کوفه یکی از مهم ترین شهرهای اسلامی است که اولین جریان‌های سیاسی اسلامی و اولین جامعه شیعی در آنجا شگل گرفته است. کوفه به دلیل آنکه در سال‌های 34 الی 66 و 70 هجری مرکز نا آرامی‌ها بود بررسی تاریخی این شهر و دسته‌ها، گروه‌ها، قبایل و فرهنگ آن کمک شایانی به فهم درست تحولات مهم تاریخی در این برهه می‌کند. کوفه در تاریخ، تبدیل به یک معما شده است؛ زیرا که هم مشهور به پایگاه شیعیان است و هم در برهه‌های حساس تاریخ رها کننده سه امام شیعیان هست. چرخش های ناگهانی و سریع کوفیان در جریان ها و حوادث بسیار گیج کننده است و سوالات بسیاری را در ذهن ایجاد می‌کند. با خواندن این پرونده و فهم برخی تغییرات جریان‌های سیاسی و اعتقادی، علت چرخش‌های فضای عمومی کوفه در دوران حضرت علی (ع) و امام حسین (ع) روشن‌تر خواهد شد.

بررسی آثار تاریخی تا قرن پنجم ه.ق نشان می دهد که حجم زیادی از گزارش های این آثار از واقعه کربلا در سه گفتمان؛ تاریخی، عاطفی و ماورائی قابل ارزیابی می باشد که نوشتار پیش روی به تجزیه و تحلیل آن پرداخته است.

اربعین امام حسین(ع) در فرهنگ شیعی جایگاه بسیار والا و ارزشمندی دارد؛ چون یک بار دیگر خاطرات و حوادث روز عاشورا در این روز زنده شده و به نوعی نقطۀ عطفی در تاریخ اسلام و تشیع گردیده است. این نوشتار گزارشی از تألیفات پژوهشگران ارجمند دربارۀ این موضوع است. د

صحیفه سجادیه کتابی حاوی 54 مناجات و دعا از امام سجاد (ع)، امام چهارم شیعیان است. صحیفه سجادیه پس از قرآن و نهج البلاغه نزد شیعیان جایگاه مهمی دارد و به نام‌های «زبور آل محمد» و «انجیل اهل بیت» مشهور است. در نوشتار حاضر، کتابشناسی این اثر گرانقدر انجام شده است.

پس از شهادت امیرمؤمنان (ع)، امام حسین (ع) با برادرش امام حسن (ع) بیعت کرد. ایشان چه در ایام خلافت امام حسن (ع) و چه در دوران امامت آن حضرت، همواره همراه و یار و یاور امام حسن (ع) در امور خلافت و امامت بود. افزون بر این، امام حسین (ع) احترام ویژه‌اى براى برادر و امام (ع) خود قائل بود، به طوری که در یک کلام می‌توان گفت که ایشان در پیروى و تکریم از امام حسن (ع) کار را به سرانجام رسانده بود.

آنان که به دنبال ردپایی از انبیای الهی علیهم السلام در کربلایند این مقاله را دنبال کنند.

چه کسانی برای اولین بار قاتلان سید الشهدا (ع) را مورد لعن خود قرار داده‌اند؟

براستی مجوز این سنت به وسیله چه کسی صادر شده است؟

این‌ها تنها بخشی از مطالبی است که در این مقاله موجود است...

مورخان و محدثان در طول تاریخ از منظر گفتمان های مختلف از جمله تاریخی-عاطفی و...به واقعه کربلا نگریسته اند که نوشتار پیش روی در دو بخش به تجزیه و تحلیل این رویکردها خواهد پرداخت.


پدیده زیارت در اکثر ادیان و دین اسلام مورد توجه و اهتمام است اما در شیعه این حرکت بسیار پررنگ و به عنوان شاخص برای شناخت شیعیان شده است. این فرهنگ و شاخص در توده شیعه از چه زمانی آغاز شد و چه چیزی باعث آن شد در یادداشت زیر به آن پرداخته ایم.


دوران امامت ده ساله امام حسن مجتبی (ع) به شدت تحت تأثیر جریان صلح ایشان با معاویه قرار گرفته است. از این‌ رو به دوران ده ساله (41-51 ه.ق) و فعالیت‌های حضرت در مدینه کمتر پرداخته شده است، امری که نوشتار پیش روی به بخش‌هایی از آن خواهد پرداخت.


درباره شأن و مقام و فضایل حضرت علی‌اکبر (ع) گزارش‌ها و روایت‌های بسیار و مستندی وجود دارد که بسیاری از این فضایل از زبان ائمه معصومین بیان شده است. بر اساس گزارش‌های موجود، حضرت، محدثی بنام بود و از جدش روایت نقل می‌کردند.

جریان خوارج پس از جنگ صفین با رد تفاهم حکمیت٬ نه امیرالمومنین (ع) را به رسمیت شناختند و نه معاویه را. آن‌ها اقدام به حرکت مسلحانه کردند و در نهروان از حضرت علی (ع) شکست خوردند.


مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات حوزه علمیه قم، به سوال چرا امت پیامبر (ص) به جایی رسید که از فرزند رسول خدا در برابر یزید‌بن‌معاویه حمایت نکرد بلکه شمشیر بر روی او کشید؟ پاسخ داده است.

در تاریخ گفته شده است رسول خدا (ص) بود که نام حسین (خوب‌ونیکو) را بر ایشان نهاد. در ادامه به بررسی دلیل انتخاب این نام برای امام حسین (ع) می پردازیم.

فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×
ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×