- تاریخ انتشار: ۱۳۹۵/۰۵/۰۹
- بازدید: ۱۴۸۱
- شماره مطلب: ۴۱۰۹
-
چاپ
مهر فاطمه
در کربلا که موج زند، آب روی آب
از قحط آب گشته به پا هایوهوی آب
در ساحل فرات که خود مَهرِ فاطمه است
دارند کودکان حسین، آرزوی آب
دیگر فرات نیز نیارد به لب، خروش
کز غم، خروش، عقده شده در گلوی آب
پیدا بُوَد ز گریهی لبتشنگان که هست
هر مشک آب، خشک و تهی، هر سبوی آب
ترسم که شعله در حرم افتد ز نالهاش
زینب که از دو دیده گشوده است، جوی آب
راه شریعه بسته و طفلی ز راه دور
بُگْشوده است، دیدهی حسرت به سوی آب
اصغر ز هوش رفته که چندی است، این رضیع
نشنیده بوی شیر و ندیده است، روی آب
تا طفل خود رباب رهانَد ز تشنگی
در خیمهها روان شده در جستوجوی آب
زین تشنگی که سوخت، «مؤیّد»! دل حسین
بر خاک ریخت تا به ابد، آبروی آب
-
نخل دین
اسلام ز سعی مسلمین ریشه گرفت
وز خون حسین نخل دین ریشه گرفت
نخلی که حسین روز عاشورا کاشت
از اشک عزای اربعین ریشه گرفت
-
تجسّم غربت
سلام ما به بقیع و بقاع ویرانش
بر آن حریم که باشد ملک نگهبانش
سلام ما به بقیع، آن تجسّم غربت
گواه بر سخنم تربت امامانش
-
لطف بى کرانه
لطف امام هادى و نور ولایتش
ما را اسیر کرده به دام محبتش
بر لطف بى کرانۀ او بستهایم دل
امشب که جلوهگر شده خورشید طلعتش
-
ساقۀ عرش
سرچشمۀ خیر و برکات است حسین
معراج صلات و صلوات است حسین
فرمود نبی: نوشته بر ساقۀ عرش
مصباح هدی، فُلک نجات است حسین
مهر فاطمه
در کربلا که موج زند، آب روی آب
از قحط آب گشته به پا هایوهوی آب
در ساحل فرات که خود مَهرِ فاطمه است
دارند کودکان حسین، آرزوی آب
دیگر فرات نیز نیارد به لب، خروش
کز غم، خروش، عقده شده در گلوی آب
پیدا بُوَد ز گریهی لبتشنگان که هست
هر مشک آب، خشک و تهی، هر سبوی آب
ترسم که شعله در حرم افتد ز نالهاش
زینب که از دو دیده گشوده است، جوی آب
راه شریعه بسته و طفلی ز راه دور
بُگْشوده است، دیدهی حسرت به سوی آب
اصغر ز هوش رفته که چندی است، این رضیع
نشنیده بوی شیر و ندیده است، روی آب
تا طفل خود رباب رهانَد ز تشنگی
در خیمهها روان شده در جستوجوی آب
زین تشنگی که سوخت، «مؤیّد»! دل حسین
بر خاک ریخت تا به ابد، آبروی آب