موضوعات مقالات
  • سنگ صبور

    سجاد خاکی صدیق

    دهخدا درباره‌اش این گونه می‌نویسد: «سنگ افسانه‌ای که غم‌های خویش بر آن شمردندی...» 

    می‌نشستند و یکی یکی سرِ زخمِ غم هایشان را برایش باز می‌کردند و نشانش می‌دادند؛ اما این تمام ماجرا نبود.

    معین در فرهنگ فارسی‌اش توضیح می‌دهد «...و غمخوار آنان بود...» زخمِ های باز شده را، یکی یکی می‌دید، می‌شنید و برایشان مرهم بود!

    • تاریخ انتشار: ۱۳۹۲/۰۸/۰۹
    • بازدید: ۵۶۹۰
فراموشی رمز عبور

ایمیل خود را وارد کنید

×
ارتباط با ما

پیام های خود را از این طریق برای ما ارسال نمایید.

×