تو از این خسته دل زار گواهی، چه کنم گر نکنی بر من بیچاره نگاهی، به جز از کوی توام نیست پناهی، چه کند نامه سیاهی، تو پناهی، همه سیاره تو ماهی، همه عبدند و تو شاهی، چه بخواهی چه نخواهی به سر کوی تو باز آمدم ای مظهر الطاف الهی، که کنی بر من دلخسته نگاهی، تو که امروز مرا دست بگیری ز کرم عذر گناهم بپذیری، به خدا زمزمة العطش طفل تو آمد چو به گوشم، ز جگر خواست خروشم، به سویت آمده ام تا که به یاریت بکوشم چه شود دست بگیری من افتاده ز پا را

***

شه دین دست نوازش بکشیدی به سر حر و بیفشاند ز لب در که تو امروز تهی گشته ای از ظلمت و از نور شدی پر، ز چه افکنده سر خویش به زیر و شدی از هستی خود سیر، مکن بر سر خود خاک، مزن جامه دل چاک که گشتی ز گنه پاک، تو ای عاشق دلدادة آزادة آمادة ایثار، ز لطف احد قادر دانا به در خانة فرزند نبی احمد مختار مکن گریه که مولات کریم است و عطایش ز خطای تو فزون است، بیا یاور ما باش، چو جان در بر ما باش، از این بیش میندیش بدین غصه و تشویش که خشنود نمودی ز ره مهر و وفا آل عبا را

غلام حسین سازگار