دکتر دولتی
منــــو
آخـــــرین
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
برتریــــن
آیت الله سیدعلی میلانی
حجت الاسلام و المسلمین حامدرضا معاونیان
حجت الاسلام سید محمد حسینی قزوینی
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
دکتر دولتی
پربازدید ترین
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
دکتر دولتی
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
آیت الله سیدعلی میلانی
حجت الاسلام حاج شیخ صادق فائق
بازدید
229
شب ششم محرم-خدای فقها یا خدای عرفا؟! - 1
۱۳۹۰/۱۲/۳
در ابتدا سوالی مطرح می کنیم :
● بعضی اعتراض می کنند که شما طوری حرف می زنید که بجای اینکه ما با خداوند متعال دوست شویم باید از او بترسیم و این به این دلیل است که شما خداوند را عبوس و خشن و نامهربان معرفی می کنید.
● این معنی ،جور دیگری نیز مطرح شده:
خدای عرفا خدایی دوست داشتنی است در حالی که خدای فقها و محدثین خدایی خشن و ترسناک است و باید از او ترسید.
در پاسخ باید سوال کرد که آیا واقعا چنین است؟
برای روشن شدن مطلب مثالی می زنیم:
در برخی برنامه های سیما افرادی به عنوان متخصص می آیند که در مورد برخی عادت های زندگی ما صحبت کنند. آنها توصیه هایی می کنند که اگر انسان قدری به آنها توجه کند خواهد دید که چقدر زندگی او غیر اصولی است. وقتی دکتر مثلاً می گوید غذا را سرخ نکنید و یا اینگونه ننشینید و یا غدا را دفعتاً سرد یا فریز نکنید و ... کسی نمی گوید که عجب متخصص سخت گیری! اگر کسی به صورت اتفاقی این را بگوید ،آنها خواهند گفت ما رفته ایم و تحقیق کرده ایم و قانون های طبعت را کشف کرده ایم و به این امر رسیده ایم. شما اگر با عمل نکردن به آنچه ما می گوییم به عوارضی دچار شدید خودتان مسئولید.
● باید پرسید که آیا خداوند متعال در دنیا هم، "ارحم الراحمین" هست یا نه؟
● همین خداوند در این دنیا قوانینی دارد که اگر انسان می خواهد در ایام پیری پوکی استخوان نگیرد باید به آنها عمل کند. حال اگر بیاییم و به دکتر ها بگوییم که آقای دکتر این چه دستورات سختی است که شما می دهید ما هر چه می خواهیم می خوریم و در ایام پیری که همه دلشان برای ما می سوزد حتماً خدای ارحم الراحمین هم دلش برای ما خواهد سوخت و ما را از عوارض پوکی استخوان دور نگه خواهد داشت. معلوم است که این استدلال غلط و مضحک است.
● کسی به اعتماد رحمت خداوند متعال با وضو و بسم الله نمی آید و خودش را از طبقه چهارم به پایین پرت کند تا زحمت از پله پایین رفتن را به خود ندهد.
● نکته ای که باعث می شود سوالی که نقل شد مطرح شود این است که انسان دنبال شهواتش است و از آن بدتر انسان دوست دارد ابتدا خیالش را زا عواقب گناه خلاص کنید که بعد سراغش برود.
کار درست این است که ما قوانین را بشناسیم و توجه داشته باشیم که این قوانین به اشتهای ما نوشته نشده اند.
● همانطور که آنهایی که می روند و قوانین طبیعی را کشف می کنند و به مردم می گویند تا مردم رفتار خود را با آن مطابق کنند کار درستی می کنند؛ فقهایی هم که عمر خود را در راه شناخت قوانین اخروی می گذارند آنها را به مردم اطلاع می دهند کاری درست انجام می دهند و نباید بر آنها خرده گرفت....
● بعضی اعتراض می کنند که شما طوری حرف می زنید که بجای اینکه ما با خداوند متعال دوست شویم باید از او بترسیم و این به این دلیل است که شما خداوند را عبوس و خشن و نامهربان معرفی می کنید.
● این معنی ،جور دیگری نیز مطرح شده:
خدای عرفا خدایی دوست داشتنی است در حالی که خدای فقها و محدثین خدایی خشن و ترسناک است و باید از او ترسید.
در پاسخ باید سوال کرد که آیا واقعا چنین است؟
برای روشن شدن مطلب مثالی می زنیم:
در برخی برنامه های سیما افرادی به عنوان متخصص می آیند که در مورد برخی عادت های زندگی ما صحبت کنند. آنها توصیه هایی می کنند که اگر انسان قدری به آنها توجه کند خواهد دید که چقدر زندگی او غیر اصولی است. وقتی دکتر مثلاً می گوید غذا را سرخ نکنید و یا اینگونه ننشینید و یا غدا را دفعتاً سرد یا فریز نکنید و ... کسی نمی گوید که عجب متخصص سخت گیری! اگر کسی به صورت اتفاقی این را بگوید ،آنها خواهند گفت ما رفته ایم و تحقیق کرده ایم و قانون های طبعت را کشف کرده ایم و به این امر رسیده ایم. شما اگر با عمل نکردن به آنچه ما می گوییم به عوارضی دچار شدید خودتان مسئولید.
● باید پرسید که آیا خداوند متعال در دنیا هم، "ارحم الراحمین" هست یا نه؟
● همین خداوند در این دنیا قوانینی دارد که اگر انسان می خواهد در ایام پیری پوکی استخوان نگیرد باید به آنها عمل کند. حال اگر بیاییم و به دکتر ها بگوییم که آقای دکتر این چه دستورات سختی است که شما می دهید ما هر چه می خواهیم می خوریم و در ایام پیری که همه دلشان برای ما می سوزد حتماً خدای ارحم الراحمین هم دلش برای ما خواهد سوخت و ما را از عوارض پوکی استخوان دور نگه خواهد داشت. معلوم است که این استدلال غلط و مضحک است.
● کسی به اعتماد رحمت خداوند متعال با وضو و بسم الله نمی آید و خودش را از طبقه چهارم به پایین پرت کند تا زحمت از پله پایین رفتن را به خود ندهد.
● نکته ای که باعث می شود سوالی که نقل شد مطرح شود این است که انسان دنبال شهواتش است و از آن بدتر انسان دوست دارد ابتدا خیالش را زا عواقب گناه خلاص کنید که بعد سراغش برود.
کار درست این است که ما قوانین را بشناسیم و توجه داشته باشیم که این قوانین به اشتهای ما نوشته نشده اند.
● همانطور که آنهایی که می روند و قوانین طبیعی را کشف می کنند و به مردم می گویند تا مردم رفتار خود را با آن مطابق کنند کار درستی می کنند؛ فقهایی هم که عمر خود را در راه شناخت قوانین اخروی می گذارند آنها را به مردم اطلاع می دهند کاری درست انجام می دهند و نباید بر آنها خرده گرفت....
