سخن روز
پاسداشت نماد های مذهبی
عزاداری
سخن روز
اصحاب امام حسین علیه السلام
اصحاب امام حسین علیه السلام
عزاداری
سخن روز
پاسداشت نماد های مذهبی
اصحاب امام حسین علیه السلام
عزاداری چیست؟ مراسم عزاداری به چه معناست؟
۱۳۹۰/۱۲/۳
چکیده: در نوشتار پیشرو به بررسی مفهوم و شکل عزاداری از دیدگاه روانشناسی و جامعه شناسی پرداخته و با کمک بحثههای لغوی جایگاه عزاداری بر سید مظلومان عالم را در این میان به بحث میگذاریم. عزاداری در عرف عمومی به دو معنا اطلاق میشود: الف) داغديدگی و عزاداری شخصی و بالفعل؛ ب) مراسم عزاداری که به صورت سنتی برای بزرگان دينی و ديگران برگزار میشود. اين دو، از ديدگاه روانشناسی کاملا متفاوت هستند. داغ ديدگی واقعی امری است غير اختياری و افراد داغدار حتی امکان دارد از مدار زندگی عادی خارج شوند و در اینصورت بايد به تدريج به زندگی عادی برگردند. اما مراسم معمول عزاداری، کاملاً اختياری و برنامهريزی شده است و بخشی از برنامههای زندگی عادی افراد محسوب میشود. داغداری حالتی روانی و درونی است، ولی مراسم عزاداری معمولاً به صورت اجتماعی صورت میگيرد. برای عادی شدن زندگی فرد داغدار، عواملی به کمک میآيند، که از جمله آنها مراسم عزاداری است. داغ ديدگی ممکن است به صورت ناگهانی و بدون آمادگی باشد؛ مثل اينکه عزيزی را در تصادف اتومبيل از دست بدهند و ممکن است با پيش بينی و آمادگی قبلی باشد، مثل اين که عزيزی پس از يک دوره سخت بيماری لاعلاج، از دنيا برود. در هر دو صورت، داغ ديدگی صدق میکند، اما ناگهانی بودن هر فاجعهای منجر به سختتر هضم شدن آن میگردد. عزاداری به صورت کلی، در متون اسلامی يک اصطلاح شرعی نيست، بلکه مسلمانان آن را به کار بردهاند، لذا بايد در فرهنگ لغات، به دنبال کاربردهای آن گشت. عزا به معنای صبر و شکيبايی در ماتم و به معنای سوگ و مصيبت آمده است. «عزّي»؛ از باب تفعيل به کار رفته است، «تعزيه الرجل»؛ يعنی تسلی دادن و توصيه به صبر کردن، «عزّی بعضهم بعضاً»؛ يعنی يکديگر را توصيه به صبر کردند. «حسن الله عزاک»؛ يعنی خداوند به تو صبر و نيکی عطا کند. همان گونه که از لغت به دست میآيد، عزاداری، در اصل برای تسلی دادن به داغديده است. برای آرامش بخشی به داغ ديده از عوامل متع...
چرا گریه میکنی؟
۱۳۹۰/۱۲/۳
میگوید: چرا گریه میکنی؟ از من میپرسد و من در هیاهوی هق هق خود گرفتار. میگوید: مگر کار و زندگی نداری؟ اینجا کز کردهای برای چه؟ و من بیزبانتر از آنم تا از آشوب درونم قصهای برایش بگویم. میگوید: اینحرفها از آن صفویه است. و بدون اینکه تلاشی کنم، نگاه آغشته با پوزخندم را نثار نادانیاش میکنم. میگوید: فرض که ماجرا حقیقی باشد. سالها گذشته است. من چگونه میتوانم حالیاش کنم که مگر دوست داشتن زمان و مکان میشناسد؟ میگوید: دیگر اینقدر بر سر و رویت نزن. چطور میتوانم از از سر و رویی که در گردن نیزه برافراشته شدهاست چشم بپوشانم. میگوید: آب را بر خود نبند
برخی مسئولیتهای مداحان عزیز
۱۳۹۰/۱۲/۳
مداح بزرگوار باید بداند که چه توفیق بزرگی نصیبش شده است. این توفیق بزرگ مسئولیتهای بزرگی را نیز به دنبال دارد.باید توجه داشت که عزاداری به معنای عزاداری است نه به معنای حال کردن!مداح محترم قرار است نام امام معصوم را یادآوری کند نه نام خودش و یا دیگران را.مداح باید قوانین شرع مقدس را رعایت کند و حتی از احتیاط در اموری که احتمال شبهه در آنها است، غافل نشود.در انتخاب اشعار خود دقت کند. نسبت دادن واژگان میخانهای با هر بهانه و مفهوم و منظوری در شأن امام معصوم نیست.رعایت احترام تمام عیار به سبک مداحان قدیم به ساحت مقدس ائمه معصومین علیهم السلام ضروری است. خصوصاً اشاره به نام مقدس حضرت صدیقه سلام الله علیها باید در واژگان ادب و احترام و بزرگداشت باشد به طوری که غیرت شیعه بودن در این میان رخنمایی کند.یادآوری روضه حضرت زهرا سلام الله علیها همیشگی و فراموش ناشدنی باشد.در ریتمها و آواها به دنبال ایجاد حال و های و هوی نباشد و کاری نکند که ماهیت عزا به چیز دیگری تبدیل شود.مداح عزیز باید بداند هدایت دست خداست. پس به بهانهی جذب جوانان نمیتوان قانون و شرع خدا را نادیده گرفت.رعایت اخلاق، تواضع، مردانگی و ... در تمام زندگی او ضروری است. مداح عزیز فراموش نکند که زیر ذره بین و الگویی ب...
الگوی آزادیخواهی یا امامی از جانب خداوند؟
۱۳۹۰/۱۲/۳
متاسفانه از امام معصوم علیه السلام یک گاندی ساختهایم! و با بی شرمی تمام امام را در همان ردیفی میگذاریم که دیگر افراد حتی کفار را قرار دادهایم! هدف از این گفتار انکار اعتبار اجتماعی بزرگان دیگر اقوام نیست. سخن مااین است که امام معصوم را حتی نمیتوان با انسانهای خوب و متقی مقایسه کرد چه رسد به ... عزاداری برای امام حسین علیه السلام برای این نیست که به دنبال شبیه سازی جهت آزادیخواهی و جنبشهای اجتماعی باشیم! این عزاداری از بابت جفای عظیمی است که در حق حجة الله روا داشته شده است. کسی که قرار بود مسیر زندگی و هزار سرّ ناگفتهی عالم دنیا را نشانمان دهد و رضایت خداوند و راه عبادت او راهویدا کند. نمیدانم چرا نمیفهمیم امام معصوم را نمیتوان با معیارهای فیدل کاسترو سنجید؟ نمیدانم چرا همه چیز را با هم میآمیزیم؟ نمیدانم چرا از بین ۱۲ امام فقط به یکی میگوئیم الگو، آنهم الگوی آزادی خواهی حال آنکه در انتخاب همان یکی جهت امر امامت هیچ حق انتخابی نداشتهایم. نمیدانم چرا نمیخواهیم مقام رفیع امامت را دریابیم!؟ منبع:ishia.blogfa.com
آتش نسوز
۱۳۹۰/۱۲/۳
جهنم بزرگ ترین کمینگاه آتشین، همان که لرزه بر اندام میاندازد در صورتی میسوزاند که خدا بخواهد. اگر خداوند اراده کند همهی گناهان را میبخشد و دیگر جهنم و آتش کاری نخواهند کرد. قُلْ یا عِبادِیَ الَّذینَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمیعاً إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحیمُ بگو: «اى بندگان من که بر خود اسراف و ستم کردهاید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را مىآمرزد، همانا او بسیار آمرزنده و مهربان است. [1] پس اگر شنیدی قطره اشکی آتش جهنم را بر گریه کن خاموش میکند تعجب نکن چرا که خداوند بخاطر دوست داشتن بهترین بندگانش، بیشترین خطاها را به ارزانترین شکل میخرد. هرچند که اشک حسینی دُر گرانی است، به هر کس ندهند... منبع: فطرت [1] - (39) الزمر : 53
